Mogelijk heeft u in de media al iets opgevangen over “de Week tegen Kindermishandeling”. Dit jaar leest of hoort u er misschien meer van dan andere jaren.

Dit jaar is het onderwerp namelijk actueler dan ooit vanwege Corona. Er zijn veel zorgen rondom kinderen die nu extra veel thuis zijn en de veilige plek van school soms moeten missen. Kinderen zijn minder zichtbaar doordat we veel thuis moeten blijven maar soms is thuis voor kinderen helemaal geen veilige plek.

Kindermishandeling is een zwaar woord. De meeste mensen denken bij kindermishandeling aan het slaan van kinderen. Toch zijn er ook heel veel andere manieren van kindermishandeling, die je misschien niet zo snel ziet. Bijvoorbeeld verwaarlozing en psychische mishandeling.

Het Wijkteam van de gemeente Opmeer werkt met kwetsbare gezinnen en helpen kinderen die slachtoffer, dreigen te worden, of zijn van kindermishandeling. Bijna altijd merken wij dat ouders willen dat het stopt, bijna alle ouders willen een betere thuissituatie voor hun kind(eren) maar weten soms simpelweg niet hoe ze de cirkel moeten doorbreken. Of zien de ernst van de situatie niet in. Met begeleiding d.m.v. gesprekken of hulp thuis komen we vaak al een heel eind. Wij vinden het belangrijk dat we samenwerken aan een fijn thuis.

Ervaringen vanuit het Wijkteam

“Er was eens een jongen, waarvan haar ouders gescheiden waren. Hij zat niet lekker in zijn vel wat ze op school merkte. Somber, regelmatig verdrietig en stil. Zijn ouders waren al een paar jaar gescheiden, dus daar zal het vast niet mee te maken hebben toch?

Eenmaal in gesprek met het wijkteam gaf hij aan dat hij zijn vader regelmatig belde, maar hij nooit opnam. Hij was veel aan het werk. Hij had een ‘nieuw’ gezin, met vrouw en kinderen. Hij had hem al een tijdje niet gezien, en miste hem. Doordat zijn vader vaak niet opnam had dit jongetje het gevoel dat zijn papa hem vergeten was. Hij hoefde hem vast niet meer, omdat hij nu een ander gezin had. Dit deed hem heel veel verdriet en dit maakte hem steeds somberder.”

“Er was eens een meisje, waarbij haar ouders gescheiden waren. Ze wilde niet naar haar vader toe, maar ze moest. Haar vader kon regelmatig vrij boos worden, waardoor ze bang voor hem was.

Ze weet nog heel goed dat haar vader haar een keer op kwam halen, en toen tegen haar zin in meegenomen is de auto in. Ze was toen 8, nu is ze 13 waarbij ze aangeeft dat dit een heftige traumatische ervaring is geweest.”

“Er waren eens 2 kinderen van 6 en 8… waarbij de ouders allebei fulltime werkten. Ze mochten alleen naar school lopen en uit school mochten ze alleen thuis spelen. Van half 4 tot half 6 waren ze alleen thuis, mochten ze zelf weten wat ze wilde doen. Er lag regelmatig geld om iets lekkers te kopen in de winkel. Voor sinterklaas kregen ze een tv voor op hun kamer en er was niets wat ze niet konden krijgen. Toch begonnen de kinderen spulletjes te pikken in de winkel. De ouders waren zeer verbaasd. Ze hoeven toch niet te pikken? Ze hoefde maar te vragen of ze kregen het van ouders. Na een goed gezinsgesprek kwam er uit dat ze aandacht van hun ouders miste. Ook het verwende kind syndroom behoord tot kindermishandeling.”

30 jaar Rechten van het Kind, 30 verhalen

Op 20 november 2019 was het 30 jaar geleden dat het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind is aangenomen door de Verenigde Naties. Op de website www.weektegenkindermishandeling.nl kunt u persoonlijke verhalen lezen van kinderen, ouders en professionals die met kindermishandeling te maken hebben gehad.

Zorgen over een kind?

Iedereen kan als hij zich zorgen maakt over een kind (anoniem) advies vragen en melden bij Veilig Thuis (0800-2000, gratis en 24/7 bereikbaar). Kinderen en jongeren kunnen ook om raad vragen bij de Kindertelefoon (0800-0432 en via de chat, elke dag van 11.00 tot 21.00 uur).

Voor professionals is de Meldcode kindermishandeling en huiselijk geweld de leidraad voor het omgaan met vermoedens van kindermishandeling. De meldcode geeft aan wanneer je advies vraagt of meldt bij Veilig Thuis. Lees wat je als professional van Veilig Thuis kunt verwachten.

Kijk ook op www.ikvermoedhuiselijkgeweld.nl