HOME  |  Zorg en Ondersteuning  |  Hulp bij schulden  |  Verhalen over hulp bij schulden

Verhalen over hulp bij schulden

André Vis, Anneke Sweep, Cora Faber, Dayenne Tempo, Elsmainy Jergo, Marc Mulder en Tarif Heljanan vertellen hun verhaal  over hoe zij schulden opbouwden en pas laat hulp zochten. Schaamte weerhield hen, maar ook het idee dat ze het zelf wel gingen redden. Lees de verhalen! Is het herkenbaar? Schaam u niet en zoek hulp! Schulden... het kan iedereen overkomen.

‘Ik dacht alleen maar: ik heb gefaald’

‘Ik kreeg hulp aangeboden. De buurvrouw, mijn familie, de huisarts, maatschappelijk werk. Telkens zei ik: ik ga het zelf doen. Maar ik deed het niet. Ik zat tien jaar op de bank, de fles binnen handbereik. Totdat ik ‘ja’ zei tegen een schuldhulpmaatje.’

André Vis (68): ‘Ik had geen administratie. Ik had stapels. Ik dacht: ze doen maar, bij mij valt toch niks te halen. Tien jaar heb ik zo doorgemodderd. Bang voor de bel. Bang voor de brievenbus. Ik kwam nog de deur uit om naar de slijter te gaan....

‘Wat ik mensen met financiële zorgen aanraadt? Ga eerst bij jezelf te rade. Kijk in de spiegel en vraag jezelf: kan ik dit zelf oplossen? Waarschijnlijk is het antwoord: nee. Kijk dan rond in je omgeving en zoek iemand die je kunt vertrouwen. Práát erover. Dat is een belangrijke eerste stap op weg naar een oplossing.’      

Lees het hele verhaal van André op www.komuitjeschuld.nl


‘Je moet je nergens voor schamen’

‘Veel mensen denken: je moet eerst diep in de shit zitten, voor je hulp kunt krijgen. Dat is niet zo. Zelf raakte ik door mijn psychoses steeds verder in de schulden en zwierf ik uiteindelijk over straat. Nu help ik mensen om te voorkomen dat het zover komt.’

Anneke Sweep (40) groeit op in een gezin van vijf, onder de rook van Eindhoven. De psychoses beginnen in haar puberteit.

Anneke: ’Als je een psychose hebt, dan heb je een soort kortsluiting in je hersenen. Je ervaart dingen die er niet zijn. Zo’n psychose kan weken, soms maanden, duren. Ik zit dan middenin een horrorfilm, die ik ervaar alsof het echt is. Inmiddels kan ik er vrij goed mee leven. Maar ze hebben mijn leven wel sterk beïnvloed.’

... ‘Ik ben lang heel eigenwijs geweest. Ik wilde wel hulp. Maar ik dacht ook: ik los het zelf op. Ik wilde bijvoorbeeld geen uitkering. Ook al had ik psychoses, ik werkte altijd. Maar ik had ook gewoon pech. Dan had ik gespaard om schulden af te lossen, en dan gingen alle apparaten in huis tegelijk kapot. Ja, wat doe je dan?’

Lees het hele verhaal van Anneke op www.komuitjeschuld.nl


‘Er kwam een moment dat ik moest toegeven: ik red het niet alleen’

‘Ik ben blij dat ik toch naar een instantie ben gegaan. Het is hard, je moet met je billen bloot. Maar mijn bel staat weer aan. Ik durf mijn kleinkinderen weer te laten komen. Ik maak mijn brievenbus weer open. Als je er doorheen bent, voel je je de koning te rijk.’

Cora Faber (58): ‘We waren twintig jaar samen. Maar de laatste jaren maakten we alleen nog maar ruzie. Ik kon er niet meer tegen. Op een dag ben ik weggegaan. Ik had alleen een plastic tasje bij me. Ik zei dat ik naar m’n werk ging.

Lees het hele verhaal van Cora en alle anderen op www.komuitjeschuld.nl